خود شکوفایی

هنگامی که شیخ بهایی تصمیم گرفتند سر در ورودی حرم سلطان طلسمی نصب کنند

تا از ورورد افراد نااهل به داخل روضه منوره جلوگیری شود به طور معجزه آسایی ایشان به

مقصود خود نرسیدند بطوری که حضرت عشق به خواب تولیت حرم میایند وچنین میفرمایند:

«کتیبه شیخ بهایی، به در خانه ما زده نشود، خانه ما هیچ گاه به روی کسی بسته نمی‌شود و هر کس بخواهد می‌تواند بیاید"

شیخ با شنیدن این حرف ، اشک از چشمانش جاری می‌شود و به سمت ضریح می‌رود و ذکر «یا ستار العیوب» بر لبانش جاری می‌شود. سپس در کنار ضریح آن قدر گریه می‌کند تا از هوش می رود

آری امام رئوف حاضر نیستند درب خانه شان بروی کسی بسته شود

هر سلامی را جواب میدهند هر کس با هر نیت که آمده راهش میدهند

هر نگاهی را خریدارند

اصلا برایشان مسلمان وغیر مسلمان ندارد

دور ونزدیک ندارد

گنه کار وبی گناه ندارد

مهمانوازیشان زبانزد است همسایگی با ایشان افتخار بزرگی است

به شکرانه این همسایگی هر روز باید دلت را به پرواز در آری بسوی مشهد از هر جا که هستی دست ارادت را بر سینه تسلیم گذاری و و در دل فریاد زنی

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (ع

و مطمئن باش سلامت بی پاسخ نمیماند مطمئن باش

چون تو به امامی سلام داده ای که نازت را میخرد وسلامت را بر زمین نمی گذارد

همسایگی با خورشید افتخار بزرگی است

خدایا صدها هزار بار تو را شکر وسپاس گوییم

شما هر آینه زیباترید از خورشید
به یک مشاهده دل می برید از خورشید